Imperator : Czekanie

Czekanie 8

Posted by Imperator Drogomir Mon, 26 Nov 2007 10:52:00 GMT

W kwestiach technicznych. Przeniosłem bloga na inny serwer, na którym wszystko powinno już działać normalnie i 404 może nie będzie tak często straszyć ludzi. I korzystając z faktu, że mam już dostęp do netu może nawet zacznę częściej pisać.

Mniej więcej od momentu rozpoczęcia tegorocznych wakacji, sporo rzeczy się zmieniło w moim życiu (zadziwiające jest, że to zdanie nader często wbija się do mojej głowy przy pisaniu tekstu czy maila po dość długiej przerwie). Wydaje mi się, że wreszcie podążam ścieżką, która prowadzi mnie do celu, który chcę osiągnąć (pomijam tutaj podbicie świata – to jest plan długoterminowy). Z drugiej strony w tym konkretnym momencie (obejmującym ostatnie 2 miesiące, o ile moment może ogarniać coś więcej niż parę minut) czuję, że w jakiś sposób stoję w miejscu (a może nawet cofam się, niczym nieświeża kolacja u wujka Miecia).

Myślałem sporo nad tym co jest przyczyną tego stania (bez żadnych mokrych skojarzeń proszę). Po przeanalizowaniu tysięcy sekund mojego życia, sporządzeniu wykresów, skonsultowaniu się ze światowej klasy psychologami, psychiatrami, socjologami, największymi umysłami tego świata i ze Stefanem spod monopolowego mogę jednoznacznie stwierdzić, że choroba, która mnie zjada od środka nazywa się CzekanieNaDogodneWarunkiKtóreNigdyMogąNieNadejśćPołączoneZNaturalnymDlaMnieOdkładaniemWszystkiegoNaPóźniej™.

W czasie wakacji mieszkałem w Rybniku i starałem się być częścią zespołu, który pisze internetową aplikację podbijającą świat. Koncepcja zmieniała się bardzo często, wszystko szło jak krew z nosa (właściwie to nie wiem skąd się to powiedzenie wzięło. widziałem parę tego typu przypadków i jeżeli miałbym porównywać, to z owego stwierdzenia mogłoby wynikać tyle, że pędziliśmy niczym rącze bawoły). W rezultacie wróciliśmy w okolice Warszawy na początku października z niedokończonym prototypem. W domu okazało się, że netu niet, co przy pisaniu aplikacji netowych jest dość dużym utrudnieniem. W tym miejscu zaczynają się objawy powyżej stwierdzonego schorzenia. Wierząc w ludzi, wierząc w to, że w tepsie nie ma aż takiego bajzlu (właściwie to w tepsie i w tele2 – obie firmy okazały się żenująco cienkie jeżeli chodzi o założenie internetu), wierząc, że nic nie może pójść źle zacząłem czekanie na internet™. Czekanie na internet trwa do dziś, gdyby ktoś pytał. Dzięki temu zdobyłem kolejne doświadczenie życiowe¹ (wcześniej już majaczyło mi się, że tak jest, ale życie jest cwane i musiało mi pokazać to na żywo).

Bardzo często w życiu jest tak, że robienie czegoś jest w jakimś stopniu utrudnione. W moim przypadku brak netu. U kogoś innego może brak pieniędzy, może jakiś egzamin wiszący nad głową, może poczucie, że to jeszcze nie ten moment, może nawet zwykły lęk. Większość ludzi mówi w tym momencie: “Ok, poczekam ten tydzień, albo dwa, albo rok i zacznę”. Ale Murphy istnieje, zaręczam. W większości wypadków da się coś zrobić, ale jest to odrobinę trudniejsze.

Od razu w mojej sytuacji mogłem załatwić sobie modem, pójść do kumpla z komputerem i ściągnąć sobie niezbędne narzędzia (coby na modemie nie czekać 5 lat). Modem mam od paru dni, dzisiaj przychodzi technik z tepsy. Coś mi się wydaje, że nie wypuszczę go aż neostrada nie zacznie śmigać tak jak powinna. Inna sprawa jest taka, że zainwestowałem w laptoka i zamawiam w tym tygodniu blueconnect w celu uzyskania jako takiej mobilności. To też jest krok naprzód w zorganizowaniu sobie pracy.

Podsumowując. Nie warto czekać na dogodny moment. Być może nigdy nie nadejdzie. A wtedy co? Można oczywiście stwierdzić, że nie było możliwości, że nie było gotowości, że to, czy tamto przeszkadzało. Szczerze mówiąc wszystko mi jedno jakie będzie wytłumaczenie. Efekt pozostanie ten sam – coś niezrobionego. W moim (i pewnie w wielu innych) przypadku kolejna niezrobiona rzecz. Czytałem ostatnio bardzo fajną książkę Tima Ferrisa “The 4-hour work week” (do dostania za granicą, polskiego tłumaczenia brak). Było tam jedno fajne zdanie, które brzmiało mniej więcej: “Jeżeli chcesz coś zrobić, zastanów się czy jeżeli będzie to jedyna rzecz, którą dzisiaj zrobisz, to będziesz zadowolony z takiego dnia?”. Fajnie jest zadać sobie to pytanie przy kolejnym przeglądaniu jakiegoś dennego forum, oglądaniu tępego programu w TV, czy robieniu jednej z tysiąca innych rzeczy zapełniających czas. Szczególnie w połączeniu z: “Wykonując jakąś pracę zastanów się czy jesteś produktywny, czy tylko aktywny”.

To mówiłem ja, Drogomir Imperator.

1. Może ktoś powiedziałby, że to jakaś porażka, a nie doświadczenie. Jednak w pamięci zawsze mam jednego z szefów IBM, który po tym jak jego pracownik stracił 400 tyś. baksów przez podjęcie złej decyzji, na pytanie czy go wyrzuci odpowiedział: “Nie, po prostu właśnie wydałem 400tyś. na jego szkolenie”.

Meta 8 comments, permalink, rss, atom

Comments

Leave a response

kos about 1 hour later:

ja ostatnio pisałam cv, przerażające jest to, że od 3 lat nie rozwinęłam się zbytnio…. nie dopisałam żadnego kursu ani języka. no dno i wodorosty!!
mqa about 17 hours later:

Od dzis biore sie do pracy , postanowilem;P

CzekanieNaDogodneWarunkiKtóreNigdyMogąNieNadejśćPołączoneZNaturalnymDlaMnieOdkładaniemWszystkiegoNaPóźniej™coasasdasdasdsadasddas cos w tym jest i kradne to piękne nowo utworzone słowo ;]
kos about 24 hours later:

a jednak prackę mam:P
Kat. 3 days later:

‘nie_było_gotowości’ a to podchoroba mojej choroby… ;]
g.v 5 days later:

Proponuję zebrać kilka osób i zorganizować jakieś spotkanie motywacyjne. Zdaje się, że jest więcej takich osób które “CzekająNaDogodneWarunkiKtóreMogąNigdy…”
manowce 6 days later:

łatwo stwierdzić, że powinno się robić “już i teraz” i nie odkładać wszystkiego na potem, ale wprowadzenie tego w życie nie zawsze jest takie proste.
Imperator 7 days later:

Kos: Fajno :) Ciebie trzeba będzie zacząć odpowiednio motywować. :P

Kat: A Ciebie spacyfikuję, zdyscyplinuję i zagonię do pracy :D W polu. Albo jeszcze gorzej, będziesz sprzątać lochy :D

g.v. Dobry pomysł, tylko jeszcze nie mam pojęcia co można na takim spotkaniu robić. Będę musiał intensywnie o tym pomyśleć (a jak ja intensywnie myślę….)

Manowce: mi tego tłumaczyć nie musisz. :) co pokazuje część notki, w której opisuję jak “przespałem” prawie 2 miesiące. ale czuję dużą dawkę optymizmu jak myślę o następnych miesiącach. inna sprawa, że ja z reguły czuję duże dawki optymizmu. :]
Kat. 10 days later:

Ej… nie wystarcza Ci, że jak wpadnę w furię to sprzątam mieszkanie? :P O dyscyplinowaniu wciąż tylko słyszę opowieści a zobaczyć nie mogę… ;) Chyba muszę wziąć sprawy w swoje ręce ;D

Imperator

Czekanie 8

Comments

Blip

Links

Feeds