Imperator

Jeżdżę ostatnio dość dużo pociągami pośpiesznymi, a podczas 6-10 godzinnej podróży można spotkać wielu dziwnych ludzi i usłyszeć wiele różnych jeszcze dziwniejszych rozmów (sam nigdy raczej nie włączam się do pogawędki, wolę słuchać i obserwować).

Ostatnio usłyszałem coś takiego (między panią i panem w wieku ok. 45 lat):

• Te dni tak lecą. A każdy z nich to krok do śmierci.
• Tak… nie inaczej.

Tylko pogratulować optymizmu - jeżeli powiem kiedyś coś takiego to błagam, ubijcie mnie na miejscu jakimś tępym narzędziem.

I dalsza część pogawędki:

• Wie pani… ja to jak wstanę, to nie zjem, ale trzy fajki wypalę i kawę wypiję.
• Tak tak, mam podobnie, zanim woda się zaparzy zdążę wypalić jednego.

Nie ma to jak ciekawe nawyki.

Ale nie o to, nie o to, nie o to!

Słyszę również bardzo dużo rozmów ludzi w okolicach mojego wieku (21) i większość z nich wędruje w okolice studiów i pracy. Nie dziwię się temu, bo sam często też o tym mówię. Dziwi mnie podejście większości młodych ludzi do studiów. Często słyszę wypowiedzi tego typu:

• na studium? to ja już wolałbym do wojska pójść, przecież z takim papierkiem nigdzie Cię później nie wezmą do pracy.
• noo… teraz jestem na 4 roku. Później jeszcze chciałam jakieś podyplomowe, bo ten kierunek taki nieżyciowy…

Ciekawe ile jeszcze trzeba będzie poczekać aż ludzie, zarówno studenci jak i pracodawcy przestaną myśleć o studiach w postaci “papierka”. Jeszcze nigdy nie słyszałem pytania o to czy na danych studiach uczą czegoś konkretnego, czy cokolwiek wydaje się przydatne w realnym życiu, a nie tylko w teorii.

Radziłbym się zastanowić zanim zmarnujemy 5 albo i więcej lat na coś co tak naprawdę nie jest nam potrzebne. 5 lat to strasznie dużo… Nie mówię, że wszystkie kierunki i nie mówię, że każdy, ale pomyślcie… czy to co robisz da Ci coś więcej niż papierek? Czy nie można zrobić czegoś ciekawszego i dającego Ci większy profit?

Chyba następnym razem gdy coś takiego usłyszę wtrącę się do rozmowy…

Imperator nie studiujący Drogomir ;-)